maandag 16 oktober 2017

Van uitstel kwam toch geen afstel :-)

Op deze zomerse herfstdag had ik natuurlijk kunnen gaan wandelen, of fietsen, of naar het bos of het strand gaan. Maar dat is het niet geworden. Ik heb een klus gedaan, die ik eigenlijk in de zomervakantie had willen doen, maar waar niets van gekomen is, doordat we schoonmama een tijdje in huis hadden. Ik had me er al bij neergelegd, dat die klus dan (dit jaar) maar níet gedaan zou worden. Maar nu, met een paar dagen heerlijk weer in het vooruitzicht, pakte ik toch die koe maar eens bij de horens: de grote opruimbeurt van de garage!

Ik moest er wel moed voor verzamelen om er aan te beginnen. De garage (of eigenlijk is het een halve garage) is echt het ondergeschoven kindje in mijn huishouden. Het staat er bomvol en op de één of andere manier verdwijnt daar alles wat geen vaste plek heeft of wat tijdelijk even ergens gestald moet worden. Zoiets als wat bij andere mensen de zolder is, denk ik. (Wij hebben geen zolder of vliering en dus dient die garage dat doel.)

Maar goed. Nadat ik moed verzameld en weerzin overwonnen had, ging ik toch maar aan de slag. En, zoals dat altijd gaat: als je dan een half uurtje bezig bent, krijg je er vanzelf plezier in. Ik heb zo´n tweeëneenhalf uur stug doorgewerkt en ben echt een eind gekomen. Er is weer loopruimte! En er is geveegd, gestofzuigd, geraagd. Oef, wat ben ik vreselijk veel spinnen tegengekomen. Grote, kleine, dikke, sprietige. Gelukkig ben ik er niet bang voor :-)))

Hopelijk lukt het morgen nog weer een poosje verder te werken. Maar dat hangt nog even in de lucht. Maria heeft al sinds zaterdag erge buikpijn. Vannacht heb ik zelfs met haar op de dokterspost gezeten. Maar de dokter kon niets vinden. Morgen ga ik toch maar weer bij de huisarts aan de bel trekken. En daar kan zomaar een hoop tijd mee heengaan. We gaan het zien. Wat gedaan is, is gedaan en daar ben ik gewoon heel blij mee.

Mijn dag verliep verder als een gewone maandag, ook al waren er vier kinderen thuis vanwege herfstvakantie. De kinderen vermaakten zichzelf en dus kon ik m´n boeltje opruimen, wassen, bestellingen klaarmaken enzovoorts.

Vanmiddag belde de groentenboer, of ik langs kwam. Hij had nog e.e.a. voor me. Prima. Ik moest toch naar het postkantoor met de pakketjes van de shop. De groentenboer had gevallen appels. Elstar en Jonagold. Nou, kom maar op. Ook nog wat restanten groenten en Teun was weer blij. We aten vandaag meteen al van de nieuwe voorraad, want ik had juist geen verse groenten meer in huis. Het werd bloemkool. Ik had er vier, maar gebruikte er maar twee. We waren ´maar´ met z´n zevenen. Ik bakte er zalmburgers bij. Die waren bij de Lidl in de reklame. Nog duur zat, maar nu we met een wat kleiner clubje waren had ik er aan 6 genoeg en dat was 5,94. Samen met de bloemkool (die drie keer niets kostte) en gekookte aardappels en (uiteraard zelfgemaakte) mosterdsaus was het een koningsmaal.

Vanavond heb ik eerst een poos uitgerust. Na die gebroken nacht en het garage-opruim-feest was ik echt moe! Maar na de koffie besloot ik toch een beginnetje te maken met het wegwerken van de appelvoorraad. Gevallen appels kun je nu eenmaal niet heel lang goed houden. Ik pakte twee zakken Elstars, samen 5 kilo, en haalde ze door mijn appelschilmachientje.


Eigenlijk had ik er gedroogde appelringen van willen maken, maar de appels hadden teveel bruine plekken. Het werd dus appelmoes. Ook goed :-).


Terwijl de appelstukjes in een bodempje water met wat suiker en kaneel tot moes kookten, zette ik de spulletjes klaar om havermoutrepen te bakken.


Daar had Willem pas om gevraagd. Dat ging nu mooi tussen de bedrijven door. De havermoutkoek staat nu in de oven en de appelmoes is klaar. Vier grote potten voor de voorraad. En een pot met een restje, wat meteen gebruikt gaat worden. Al met al geeft het toch een voldaan gevoel, dat er alvast 5 kilo appels is verwerkt. Fijn, zo´n bezig dagje!


En die garage? Daar loop ik steeds even heen om ervan te genieten ;-).

zaterdag 14 oktober 2017

Wat is de herfst mooi!

Vanmorgen stond ik om half 6 op en gooide me meteen in de hoogste versnelling.

Brood bakken,



wassen,


en strijken.


Om 10 uur was ik klaar en kon ik met Willem naar schoonmama voor het zaterdagochtend-bakkie.

Daarna wilden we van de herfst gaan genieten. Al een paar jaar is er niet van gekomen om eens lekker in de herfst naar het bos te gaan. En op de één of andere manier lukte dat steeds niet. Maar nu hebben we het voor een aantal jaar tegelijk gedaan. We hebben een stukje Pieterpad gelopen in de buurt van Stokkum. Oh, wat hebben we genoten!!

Uiteraard waren er paddestoelen. In alle kleuren, maten, soorten. En steeds moest ik tóch weer even stilstaan en ze bewonderen.






De grootste die we tegenkwamen!
Ineens was daar een beekje. Met een doorwaadplaats en een plek waar kinderen aan het spelen waren.


Er was een hoge uitkijktoren. Willem was daar al eens met Jan op geweest. Nu gingen we samen. Wat een prachtig uitzicht!







En behalve bos, was daar het boerenland. 




Akkers met bloemenranden! Zo mooi!
Goed voor de bijen :-).

Het was Genieten met een hoofdletter!!
Zó bijzonder dat ik nu weer kan lopen. Vanavond voelde ik me wel enigszins gekraakt. Maar dat mag, na een paar uur huishoudelijk werk, anderhalf uur in de auto, drie uur lang non-stop wandelen en weer anderhalf uur in de auto. Toch?


donderdag 12 oktober 2017

Het feestje van Henk

Henk is in de zomervakantie 11 jaar geworden. En vandaag mocht hij dat vieren met vriendjes en vriendinnetjes van school. De kinderen hadden vanmiddag een zogenaamde ´lesvrije middag´. De juffen en meesters houden zich dan bezig met vergaderen en de kinderen hebben vrij. Zo´n middag zomaar midden in de week is ideaal om een feestje te vieren, als je ergens met de kinderen heen wil. Het is dan meestal rustig. Wij hebben in de afgelopen jaren vaker een verjaardag of uitstapje gepland op zo´n dag. Ideaal!

De kinderen kwam meteen uit school met Henk mee. Er kwamen drie vriendjes en twee vriendinnetjes. Opgetogen en opgewonden stonden ze even na twaalven, hijgend van het harde fietsen, bij de achterdeur. Ik was aan het pannenkoeken bakken en Willem stapte even later ook binnen. Hij had een vrije middag genomen.

Toen ik bijna klaar was met bakken zei Henk: ¨Heeft u ook iets voor Anne-Lyn? Want die mag geen gluten en geen melk. Oeps. Dat had ik beter eerder kunnen weten. Maar gelukkig had ik nog glutenvrij meel in huis en met eieren (die ze wèl mocht) en water maakte ik snel nog even een pannenkoekenbeslagje erbij. Wel zo gezellig voor dat meisje om óók pannenkoeken mee te eten. Er werd lekker gesmikkeld.


Terwijl ik na het eten snel de boel opruimde, begon Willem alvast het verstoppen van de kadootjes in goede banen te leiden. Toen iedereen een goed plekje voor zijn of haar kadootje gevonden had, mocht Henk gaan zoeken.



Met wat hulp kwamen alle kadootjes tevoorschijn. Wat is Henk verwend!


Nog even met z´n allen op de foto.


En nog even gek doen :-). Ha, ha, we hebben een prachtige serie ´gekke´ foto´s. Maar die zal ik maar niet publiceren. Leuk om te zien, hoe de kinderen ´los´ kwamen en zich helemaal op hun gemak voelden. Toen ik vanavond de foto´s terugkeek, kwam ik heel ontspannen kinderen tegen:

Bij de piano

Op je handen gaan staan. Of lekker blokfluiten. Het kan allemaal :-)


Het werd tijd om te vertrekken. We gingen naar Futureland, een bezoekerscentrum op de Maasvlakte2. Jaren geleden hebben we dat ook een keer op het feestje van Maaike gedaan. Ik heb het opgezocht, want ik heb daar toen ook over geblogd. Dat was in 2011! Waar blijft de tijd!
Géén van de kinderen was er ooit geweest. Extra leuk dus.

In het bezoekerscentrum is van alles te zien over de aanleg van de Tweede Maasvlakte. Het is natuurlijk best een technisch verhaal, maar dat kunnen kinderen van groep 7 prima aan. Bovendien wordt alle informatie heel leuk en interactief gebracht. Er is echt van alles te doen en te zien.

Het allerleukste vonden de kinderen toch wel de ´droomvlucht´ over de Maasvlakte. Met een Virtual Reality bril op, leek het werkelijk net of ze vlogen :-).



Maar ook andere onderdelen waren leuk.


We gingen ook de filmzaal in. Ik kon me van de vorige keer herinneren, dat er in de getoonde film een paar keiharde vloeken te horen waren. Ik was benieuwd of die film er nog steeds draaide. Dat was zo. Maar de vloeken waren weg! (Ze stonden alleen nog wel in de Engelse ondertiteling, trouwens). Wat ik helemaal vergeten was, was dat ik in 2011 over die vloeken in de film had gemaild met Futureland en dat mij toen beloofd was, dat ze eruit gehaald zouden worden. Dat is dus écht gebeurd! Toch bijzonder! Dit deed me echt goed.

We gingen naar de eerste verdieping. Ik kon me van de vorige keer herinneren, dat je daar met verrekijkers over de Maasvlakte-in-wording kon kijken. Wij hebben daar toen zeehonden gespot, die op het opgespoten zand lagen te zonnebaden. Ik stond nu echt met mijn ogen te knipperen!!! Helemaal geen zandvlakte of zonnebadende zeehonden te bekennen, maar ..... een complete containerterminal, volop in bedrijf. Ongelofelijk dit!!!

De verrekijkers stonden er nog. En ook de grote maquette van hoe het was, hoe het is, en hoe het worden gaat.

Er hing een enorm doek aan de muur, van een luchtfoto van Rotterdam. Helemaal in het hoekje kon Willem de straat aanwijzen, waar hij als kind woonde :-).


De kinderen vonden het leuk om bekende dingen op te zoeken.


Ook een spel, waarbij je het laatste stukje van een haven moest dempen, was heel leuk.


De kinderen verveelden zich geen moment. Maar de klok draaide door. En ik vond het tijd voor wat drinken en iets te snoepen. Ik had vanuit het raam een picknickbankje gespot. En aangezien het ook nog heerlijk weer geworden was, vond iedereen het een prima plan om naar buiten te verkassen.

Het leuke is, dat kinderen zich ook altijd prima ´met niets´ weten te vermaken. Want zodra ze allemaal iets gedronken en gesnoept  hadden, bleek mooie stenen zoeken een topattractie :-).







Maar om kwart over vier kon het echt geen uitstel meer lijden. We moesten nodig op huis aan. Het feestje duurde namelijk tot 5 uur en rond die tijd zouden er hongerige Luijkjes uit hun werk of van school thuis komen. Daar moest voor gekookt worden.

Met nog een zakje chips voor tijdens de terugrit, zwaaiden we nog een keer naar Futureland. Daaaaag! We komen vast nog eens!!!

Thuis kregen de kinderen allemaal nog een (homemade) lolly.


En wat is het dan heerlijk als je zes blije, voldane kinderkoppies ziet en het feestje geslaagd was!

vrijdag 6 oktober 2017

Keukenpraat

Vanmorgen maakte ik eerst m´n keuken fijn aan kant om de ruimte te hebben om eens lekker los te gaan. Alle oppervlakken zoveel mogelijk leeg, zodat ik alle ruimte had om te hakken, te snijden, te wegen, te koken, te braden.


Maandag had de groentenboer wat spullen gebracht, waar hij vanaf wilde. Het waren een paar verrassingsdozen, zeg maar :-). In één van de dozen zaten bruine linzen. Niks mis mee, dan enkel het zakje, wat gescheurd was. Ik had alles in huis om een simpele linzensoep te maken. Mmmm.


Daarna ging ik aan de gang met de riblappen voor in de hutspot van vandaag. Terwijl de soep en het vlees stonden te pruttelen, kwam Willem tussen twee klantenbezoekjes in even thuis. Kijk, dan zet ik graag even een bakkie koffie. Handig dat ik tegenwoordig een zespits gasstel heb.
Koffiezetten doe ik al meer dan 30 jaar gewoon ´op de hand´: water koken, koffie door een filter (liefst gebruik ik ook nog zelf gemalen koffiebonen) en dan gekookte boerenmelk uit de opschuimer. Zo krijg je echt de aller-, allerlekkerste koffie.


Kijk, de linzen zijn gaar. Dan kan de staafmixer er door om er een mooi glad soeppie van te maken.


Het vlees mag nog een paar uurtje sudderen. Lekker met ui, bouillon, laurierblaadjes en ontbijtkoek.


De winterpeen komt ook uit de dozen van de groentenboer. De penen zijn een tikje rimpelig. Dat geeft niets. Gewoon een poosje in koud water leggen en dan frist de boel weer helemaal op. Daarna worden de penen en uien gesneden. Gewoon met de hand, niets aan de hand :-)


Er waren ook nog champignons die verwerkt moesten worden. De mooie hield ik apart. Die maakte ik schoon, sneed ik in partjes en mochten m´n droogoventje in. De minder mooie exemplaren zijn prima voor soep of ragout. Ik weet nog niet wat ik er van maak. Vandaag kwam ik daar niet meer aan toe. De rest van mijn vrijdagprogramma moest namelijk ook gewoon af. De grote beurt van de jongenskamer leverde ook deze week weer een bult wasgoed op. Dus heb ik maar weer een preek op de app afgestoken, inclusief een foto van de washoop. Of het effect heeft? Ik weet het niet. Er kwamen goedbedoelde suggesties van de brussen, zoals: volgende keer gewoon uit het raam gooien :-). We gaan het zien. Voor vandaag kwam de wasbult gewoon op de rest van de washopen terecht. Nee, die was kwam vandaag ook niet klaar. Het schoot niet op met telkens een bui regen over de bijna droge was :-(.


Maar goed. Aan het einde van de middag was er in elk geval een lekker prakkie hutspot.


En het was ook weer gewoon vrijdagavond geworden. Met tijd om even met Henk naar de kringloopwinkel te gaan en met iets lekkers bij de koffie en met een gezellig zanguurtje. Wat wil een mens nog meer?