zaterdag 21 april 2018

Bloesempracht

Vanmorgen ben ik al om vier uur opgestaan. Dat had een doel: we wilden vanmiddag gaan genieten van de bloesempracht in de Betuwe. Daarvòòr moest echter eerst nog een prak werk verzet worden.

Ik gaf vanmorgen een workshop ´Bak je eigen brood´ aan vijf vriendinnen, die deze workshop bij wijze van hun jaarlijkse uitje kwamen volgen. Voor die workshop moest nog het één en ander gedaan worden. In de shop was het een chaos en brak je je benen over de rommel. Die moest eerst netjes aan kant gebracht worden. Ook moest er nog iets lekkers voor bij de koffie/thee gebakken worden. Dat werd een lekkere kokoskoek. In de keuken was het ook al een rommel. De vaatwasser stond vol en moest leeggemaakt en daarna weer gevuld worden. Er stond een pan bananenstukjes met sinaasappelsap en geleisuiker klaar op het fornuis. Daar kookte ik nog even 15 potjes jam van. Daarna moest het gasfornuis gepoetst worden. Intussen draaide ik twee wassen en hing de was op aan de droogmolen. En als kers op de taart streek ik de teil strijkgoed leeg.

Juist omdat ik zo heel vroeg was opgestaan, kon ik alles relaxed doen. Dat is zoveel fijner, dan je te moeten haasten!

Koos kwam ook bijtijds naar beneden. Hij liep om half 7 de deur uit naar zijn werk (groentenkraam), gevolgd door Leendert, die ergens een blokhut moest gaan zetten.

Langzaam ontwaakte de rest van de familie op Luijkensteijn. Henk ging naar de natuurclub in de Biesbosch en werd daarvoor om half 10 opgehaald. Tegen die tijd was hier alles op orde om de dames van de workshop te kunnen ontvangen. Ook al het zaterdagwerk was helemaal gedaan. Na de workshop zouden Maria en ik snel de webshoporders inpakken en daarna konden we op stap.

Zo gezegd, zo gedaan. De workshop was gezellig, zo met een klein groepje. De orders inpakken was nog wel even werk, maar met z´n tweeën ging het lekker snel. Een half uurtje later dan gepland, waren we dan toch met z´n vieren onderweg: Schoonmama, Willem, Maria en ik. We zouden naar Afferden rijden. Daar waren Willem en ik onlangs bij Landwinkel De Zandroos geweest, toen we de nieuwe auto waren gaan ophalen in Nijmegen. Meteen toen we daarover vertelden zei schoonmama, dat ze daar ook best eens wilde kijken. We beloofde haar er eens heen te rijden. En wat is er mooier om dat om deze tijd van het jaar te doen?

In de Landwinkel shopten we wat lekkernijen en daarna streken we neer op het terrasje voor een kop koffie. Wat was dat fijn, zo heerlijk in de zon, met die oogverblindende bloesempracht!





Er stond een grote trampoline en Maria is dol op trampoline springen. Ze had hem helemaal voor zich alleen en dat was genieten :-).


Er was een fruitroute uitgezet door de boomgaarden. Niet echt iets voor schoonmama met rollator, maar Maria en ik hadden wel heel veel zin om de route te lopen. Willem bleef bij zijn moeder en Maria en ik liepen de route. Zei ik al, dat het oogverblindend schoon was?





Uiteraard hadden ook de bijenkasten mijn interesse

Is het geen plaatje?



bloemen en knoppen
Roze bloesem is appelbloesem, leerden we


Het was een heerlijke middag en het vroege ploeteren van vandaag meer dan waard :-).

Bij thuiskomst heeft schoonmama nog gezellig meegegeten en koffie gedronken. Nu valt de avond. De barbecue-luchtjes van de buren vervagen, de geluiden van buiten spelende kinderen zwakken af. Het werk van deze week is gedaan en we maken ons op voor de rustdag.

vrijdag 20 april 2018

Oranje boven en niets te klagen

Vanmorgen deden we er een nieuwsbrief van de webshop uit. Ik hou er dan in mijn planning al rekening mee, dat het die dag drukker is dan normaal met bestellingen. Maar wat er vandaag gebeurde, overrompelde me nogal. We hebben oranje-bakpakketten in de aanbieding en Maria en ik zijn zo´n beetje de hele dag pakketten aan het inpakken geweest. Pfieuw!



Het zag er beslist vrolijk uit en je hoort mij ook zeker niet klagen! Omdat we véél meer verkochten, dan we verwacht hadden, heb ik snel, snel nog van alles en nog wat bij drie verschillende leveranciers bijbesteld. Gelukkig zijn alle drie de leveranciers snel met leveren en komt alles morgen al binnen.

De rest van mijn planning heb ik maar gewoon om de inpakkerij heen geweven. Zo had ik in het kader van ¨IK WAS, DUS IK BEN¨ het druk met de was. Wanneer niet, zou je zeggen. Maar toch heb je de ene week veel meer was dan de andere, lijkt het wel. Aangestoken door het heerlijke weer heb ik toch allerlei extra dingen in het huishouden gedaan en trok ik de afgelopen dagen bed na bed af, om alles eens lekker schoon te maken en te wassen. Ook hierover hoor je mij zeker niet klagen. Wat is er heerlijker dan zongedroogde, schone lakens en dekbedhoezen op je bed?


Uitgerekend vandaag werden ook de maandelijkse boodschappen bezorgd en had ik een grote stapel kratten vol boodschappen uit te pakken. Maar wat zou een mens klagen, met kasten vol voorraad?

Tijdens het avondeten merkte Willem op, dat hij de aanhangwagen wilde gaan halen, om morgen vroeg naar de stort te rijden. O, maar dan heb ik nog wel het één en ander wat mee kan. Gráág! En zo vloog ik na het eten met Maria naar buiten en vlogen we daarna door de garage en verzamelden van alles en nog wat, wat mee mocht. Stapels lege kruidenemmers van de shop, bijvoorbeeld.


Heerlijk! We hebben weer loopruimte! Niets te klagen!

Als klap op de vuurpijl moest er ook nog een workshop voorbereid worden. Morgen is er een besloten workshop met een vriendinnengroep. En eigenlijk had ik daarvoor vanmiddag willen bakken. Dat is er bij ingeschoten. En daarom ben ik nu, op vrijdagavond, nog vrolijk aan de bak. Ook al niets om over te klagen. Alleen mijn voeten. Vooruit. Eén klein klachtje ;-). Ze branden! Wat zal ik straks lekker liggen in mijn bedje onder ´t schaap!

donderdag 19 april 2018

Een schitterend begin en loeiheet einde

Ik stond vanmorgen extra vroeg op, om op m´n gemakje de laatste dingen voor de workshop voor te bereiden. Niet eens zo heel veel later kwam Willem ook naar beneden. Hij had gisterenavond zijn woensdagrondje niet gelopen en wilde dat op deze vroege, zomerse, lentemorgen alsnog gaan doen. En, oh, wat was het een schitterend begin van de dag!


Zoals gewoonlijk op zo´n schitterende morgen was er al een heel legertje fotografen op de been om dé perfecte foto te maken. Indrukwekkende lenzen en allerlei statieven worden er dan meegesjouwd. Maar gewoon met je mobiel maak je toch ook prachtige plaatjes. Niet dan?

Om kwart over 9 was ik er klaar voor om de deelnemers aan de workshop te ontvangen. Tien vrouwen deze keer. En wat was het een gezellige groep! Het was een genot om weer zoveel mensen de geheimen van het brood bakken te leren.


Vanmiddag stond ik nog een uurtje in de keuken om een voorraadje jammetjes te maken. Daarna volgde het dagelijkse ritueel van pakketjes inpakken en wegbrengen en het koken van de avondmaaltijd. Willem zou vandaag niet thuis eten, want hij had een bijeenkomst van z´n werk. En met Hans in Malawi en Maria met haar eigen dieetlijst (vanwege de anorexia) kwam dat neer op koken voor maar zes mensen. Steeds opnieuw verbaas ik me erover, hoe snel je dan klaar bent. We aten vandaag voor de derde keer deze week sperzieboontjes. Maar daarover moppert niemand, want we lusten ze allemaal graag. Bovendien maak ik er steeds een andere maaltijd mee. Vandaag aten we ze met een varkensfiletlapje en gekookte aardappelen. Heel simpel, maar heel lekker. Er bleef geen kruimel aardappel en geen boontje over!
Als toetje was er voor iedereen een beker heerlijke smoothie, want ik had fruit wat nodig op moest. Ook geen probleem ;-).
Bananen, mango, appel en wat aardbeien. Wat een rijkdom.


Tijdens de maaltijd keken we op de weerapp om te zien hoeveel graden het nu eigenlijk was. Ongelofelijk! 29 graden! En dat half april!


Ik keek voor de grap ook even hoe het weer in Lilongwe (Malawi) was. Daar was het 23 graden en ging de zon al onder. Tja, het wordt daar winter. Raar idee, dat het daar zo vroeg donker is.

Vanavond besloot ik om een gat te slaan in mijn voorraad paprika´s, die ik maandag op de markt kocht. Ik had een heerlijk recept voor paprikasoep gezien bij Passie voor zelf maken. Ik had net de paprika´s gesneden, toen Willem appte, dat hij over 20 minuten thuis hoopte te zijn. Dus liet ik de soep maar even de soep en zette eerst koffie. Gezellig dat Willem in elk geval weer bij de koffie was. Het was al kaal genoeg, dat hij niet bij het avondeten was.

Na de koffie dook ik de keuken weer in. Snijden, hakken, koken, lekker bezig hoor. In gedachten zag ik al een fijne rij weckpotten met vrolijke, gele paprikasoep in mijn kast staan.





Het liep echter een beetje anders...
Toen ik op het laatst de soep proefde om te bepalen of er nog kurkuma, zout en/of curry bij moest, moest ik bijna de brandweer bellen. WAAAAH, wat was die soep LOEIHEET!!
In het recept stond, dat er een paar gele pepers in moesten. Nu had ik nog gele pepers in de vriezer en dacht die eens mooi te kunnen gebruiken. Het waren pepers zonder zaadjes en ik heb er hooguit 2 door gesnipperd. Maar waarschijnlijk waren het Madame Jeannettes, super hete pepers. De rest van die pepers heb ik maar weggegooid. Wij houden best van pittig, maar dit is té.
Nu heb ik een liter of 8 loeihete (en wat mij betreft oneetbare) paprikasoep staan. Ik ga nog bedenken, wat ik hier mee kan. Waarschijnlijk ga ik er kleine porties van wecken en gebruiken als een soort vloeibare boemboe voor in nasi/bami en dergelijke.

Afijn. Het was een dag met een schitterend begin en een loeiheet einde.

woensdag 18 april 2018

Hortend en stotend

Vandaag reed mijn treintje helaas slechts hortend en stotend. Waardoor het kwam, weet ik niet. Maar het werk vlotte gewoon niet goed. Steeds kwam er iets tussendoor fietsen: telefoontjes, mailtjes, kinderen die me ergens voor nodig hadden, een lelijk brood (niet workshopwaardig), dat.

Op zo´n dag kun je beter gas terug nemen en wat kalmer aan doen. Maar dat ging nu net vandaag niet. Morgen is er weer een workshop en daarvoor moet alles klaar staan. Dus boemelde mijn treintje verder, al ging het met wat meer moeite.

De benedenverdieping moest schoon en netjes gemaakt worden. Eerst de gang en het toilet. Vervolgens de woonkamer. De kussens gaan hier één keer per week uit de bank en dat is zeker geen overbodige luxe. Op de één of andere manier ligt er elke week opnieuw weer van alles tussen en onder de kussens: kruimels, een pen, een kam enzovoorts.


Ik stofte en zoog en sopte en aan het einde van de ochtend was alles weer gezellig en schoon.


Vanmiddag was het vooral bakken en wassen, waar ik me mee bezig hield. Maaike reed intussen naar de molen om mijn bestelling op te halen. Maar dat ging met hindernissen. Eerst reed ze verkeerd en vervolgens moest ze flink omrijden ivm file. Ik had haar dus regelmatig op de app en via ´zoek vrienden´ kon ik kijken waar ze zat en aanwijzingen geven. Handig hoor. Alleen schiet je werk niet op, met je mobiel in de hand ;-).




Het kwam gelukkig allemaal goed.

En we hebben natuurlijk tussen de bedrijven door ook nog wel van het heerlijke weer genoten. En van de jonge konijntjes. Wat groeien ze hard! Wat zijn ze lief! Nog even geduld en dan zullen de oogjes open gaan. We kunnen haast niet wachten!




Vanavond heb ik gezellig samen met Maria de shop netjes gemaakt. Er lag nog van alles van de markt van zaterdag, wat nog niet opgeruimd was. Nu kun je er tenminste weer lopen. Fijn!

Ik ga deze dag bijtijds naar bed. En hopelijk verloopt de dag morgen glijdend, in plaats van hortend en stotend.

dinsdag 17 april 2018

Als het treintje rijdt ...

Sommige mensen denken, dat ik de hele dag keihard aan het werk en aan het rennen ben. Maar dat is helemaal niet zo. Ik ben eerder langzaam, dan vlug. En misschien kan ik juist daarom het langer volhouden. Je weet wel: een trein in beweging krijgen, kost veel moeite. Maar als de trein eenmaal rijdt, lijkt het vanzelf te gaan. Zo gaat het ook in mijn werk. Als ik na de zondag moet opstarten, kan dat best moeizaam gaan. Maar als het treintje eenmaal rijdt, kan ik de ´zesdaagse vlijt´ prima volhouden.

Vandaag stond er niet veel bijzonders op mijn programma. Vanwege het mooie weer ben ik vroeg aan de was gegaan. Er lag genoeg. Vorige week had ik extra veel was vanwege het vertrek van Hans. Hij had op de dag voor zijn vertrek al zijn werkgoed in de badkuip gekieperd. En dat was veeeeeel. Allemaal van dat dikke goed en ook nog eens behoorlijk vuil.
Deze week vond ik de plunjebaal van Koos in de wasmand. Hij is vorige week op bivak geweest en dat levert ook altijd de nodige was op.
Dus: wassen, wassen, wassen maar ;-).

Ik sjeesde al vroeg naar de supermarkt voor eieren. De Lamme Teun (huisgemaakte advokaat) in m´n shop was op en er waren een paar potten besteld. Al vòòr koffietijd hing ik boven de advokaatbus :-).


Na de koffie hing ik was nummer twee aan de droogmolen en zette ik was nummer drie aan. En toen was het tijd om naar Rotterdam te tuffen, waar ik voor een voortgangsgesprek op de school van Jan werd verwacht.
Ik kwam daar vlak voor het einde van de pauze aan. Gezellig hoor, om dat ook eens mee te maken. Al die jongens en meiden, die lekker aan het tafelvoetballen, tafeltennissen, Duckies lezen, of chillen waren. Ik kreeg alvast koffie en na de pauze was het gesprek. Het gaat goed met Jan op school. Fijn!

Even na twaalven stapte ik weer in de auto en was zo mooi met de lunch weer thuis. Henk was er al en ik was heel benieuwd hoe zijn praktijk-verkeersexamen gegaan was. Heel goed, vertelde hij opgetogen. Morgen hoort de klas, of ze geslaagd zijn, of niet. Maar Henk denkt, dat iedereen vast geslaagd is :-).

Op dinsdagmiddag komt schoonmama altijd een bakkie koffie doen. Meestal pak ik er een handwerkje bij. Maar de sokkenbreierij is klaar en in haken aan de deken had ik geen zin. Ik besloot maar eens degelijk de zak met verstelwerk te voorschijn te halen. Er lag genoeg voor minstens drie dinsdagmiddagen koffie drinken ;-). Maar goed, er is vanmiddag dan toch het één en ander gerepareerd aan sokken en ondergoed enzo.


Na de koffie maakte ik de webshopbestellingen klaar en bracht ze naar het postkantoor. Ik liep nog even bij de Lidl naar binnen om volle kwark voor Koos te halen. Koos moet aankomen en ontbijt graag met volle kwark met muesli, of, als hij op tijd opstaat, met boterhammen met gebakken eieren. Hij jaagt er minstens 5 potten kwark per week doorheen. Bij Albert Heijn is de volle kwark 1,27 per pot en bij de Lidl 0,89. De moeite waard om daar even een ommetje voor te maken dus.

Thuisgekomen trof ik een opgewonden Leendert en Thea aan. Ze zijn al een poosje op zoek naar een huis en hadden net weer een bezichtiging gehad. Deze keer klopte het. Goed huis, goede prijs (onder de huidige marktomstandigheden), goede buurt, goede mogelijkheden. Nog voordat we aan tafel gingen hebben ze de knoop doorgehakt en is de koop mondeling gesloten. Wat zijn ze blij. En wij met hen! De bruiloft gaat nog wel even duren, hoor. Het huis is een klushuis en Leendert mag zijn timmermanskunsten gaan laten zien ;-). Rustig aan dus. Net als mijn treintje.

We aten kip met aardappeltjes uit de oven met sperzieboontjes. De boontjes had ik gisterenavond al afgehaald en de aardappeltjes vanmiddag voorgekookt. De maaltijd stond dus in een mum van tijd op tafel. Als toetje een banaan. Zo hadden we een lekkere maaltijd, zonder dat ik er uren voor in de keuken hoefde te staan.

Na het eten heb ik brooddegen gemaakt en daarna een poosje gelummeld. Na de koffie kwam ik erachter, dat ik geen gist in de brooddegen had gedaan. Lekker slim zeg, maar niet heus. Gist toevoegen en nog een keer kneden dus. Nou ja, heel erg is het ook weer niet. Het wordt alleen een uurtje later bedtijd. De extra wachttijd heb ik maar besteed aan het leeg strijken van de droogmolen. M´n treintje reed toch :-).

maandag 16 april 2018

Extra klussen op maandag

Op maandag ligt de werkweek altijd weer zo maagdelijk voor me. Dan ben ik vol goede moed en vol goede voornemens wat betreft mijn huishoudelijke taken. Mensen die me kennen, weten wel, dat ik altijd veel te veel plannen maak :-). Maar dat is niet erg. Ik kan er heel goed tegen, als er plannen blijven liggen voor een later moment. Voor ooit, of misschien ook voor nooit. Plannen maken is prima. Plannen  (plènnen) ook. Maar er moet genoeg ruimte blijven voor onverwachtse dingen, die noodzakelijker, leuker of nuttiger zijn. Die krijgen dan voorrang.

Maar goed. De plannen voor de week liggen dan op maandag toch prachtig te schitteren en als ik dan maar meteen aan de slag ga, lukt het me wel, om op maandag in elk geval een éxtra klus te doen. Niet het gewone poetsen, opruimen, wassen, strijken en eten koken, maar een wat grotere klus, die niet in de dagelijkse routine ligt.

Vorige week maandag deed ik bijvoorbeeld de administratie. En voor vandaag stonden mijn bijen op het programma. Het wordt deze week behoorlijk warm en de bloesem klapt overal om je heen prachtig open. Als voorproefje kreeg ik zaterdagavond van mijn vriendin een paar gesnoeide takken van een perenboom. Die staan op de vaas, zodat we er ook in huis van kunnen genieten.


De bijen zullen deze week ook van al die bloesem gaan genieten. En dat betekent, dat ze voldoende ruimte moeten hebben om als volk te groeien (voldoende broedruimte dus), maar ook voldoende ruimte om honing op te slaan (een honingkamer).

Ik hees me in mijn imkerkiel, pakte m´n kastbeitel en overige attributen en ging aan de slag. Heerlijk zo op de nog vroege maandagmorgen. Het was zo stil om me heen. Genieten van de bijen en van de speciale geur van was en honing, die je ruikt, als je een kast open maakt. Dan ben ik zomaar even heel alleen in mijn eigen wereldje. Van één volk vond ik de koningin en die was nog niet gemerkt. Heel voorzichtig heb ik haar uit het volk gehaald en haar gemerkt. Straks, als het volk heel groot is en je de koningin slecht kunt vinden, maakt dat merkje het vinden een stuk gemakkelijker.

Het werk vlotte goed en rond koffietijd waren alle drie de volken gecontroleerd en de kasten weer dicht. Ik dronk samen met Maria gezellig een bakkie koffie met nog een stuk slof, wat van gisteren over was. Daarna ging ik de bijenrommel opruimen. Ik had een heel spoor achter gelaten: pak, laarzen, beroker, tabakspot, handschoenen, kastdoek, oude ramen enzovoorts. Alles werd weer netjes opgeborgen. En nu? Nog tijd over voor een volgend extra klusje, vond ik.

Onze slaapkamer was aan een extra beurt toe. Af en toe moet je toch ook eens onder het bed stofzuigen. En dat was echt al lang geleden. Kon ik mooi de lattenbodem eens bekijken, want er was vorige week een lat gebroken. Eens kijken, of ik dat kon oplossen, of dat er een nieuwe lattenbodem moest komen.

Het beddengoed werd afgehaald, de matras op z´n kant naast het bed gezet en de kapotte lattenbodem bekeken. Het was gemakkelijk op te lossen: kapotte lat eruit, de laatste lat op de plaats van de kapotte lat en zo kan de lattenbodem nog prima een poosje mee ;-).


Ik slingerde de stofzuiger onder het bed door en haalde heerlijk schone lakens uit de kast. Vanmorgen had ik al aan Willem gevraagd, of hij ´het schaap´ nog op bed wilde houden, nu het warmer wordt. ´Het schaap´ is onze wollen deken van Slaappunt. Het is een heerlijke deken. Warm en gewichtig. Maar wol houdt niet alleen warm, maar ook koel. Dus in principe kun je zo´n dikke wollen deken ook gewoon in de zomer houden liggen. Willem was het daar helemaal mee eens en dus ging ons schaap er weer heerlijk op :-).


Daar overheen onze oude wollen AaBe deken. Ziezo. Het bed is weer schoon en fris. De slaapkamer werd netjes opgeruimd en gestoft. Wat zullen we straks lekker slapen!


Vanmiddag belde de groenteboer, of ik nog langs kwam. Prima. Mijn voorraad groenten en fruit was erg geslonken. Samen met Maria bracht ik eerst de pakketjes naar het postkantoor en daarna ging ik bij de groenteboer langs. M´n auto werd volgeladen met van alles en nog wat. Als extraatje kreeg ik nog twee dozen bonen mee, om uit te delen. Leuk hoor. Ik wist wel een paar gezinnen, die ik daar blij mee kon maken en ik ben er dan ook meteen langs gereden.

Thuis gekomen ging ik achter m´n fornuis. Meestal eten we op maandag aardappels, groenten en vlees. Maar vandaag had ik pasta in gedachten. Lekker van alleen maar verse ingrediënten. Mmm.

Pastasaus maak ik in de basis altijd van ui, knoflook, tomaten en Italiaanse kruiden. Ik voeg eraan toe, wat ik op dat moment in huis heb en wat geschikt is. Vandaag was dat: een stuk pompoen in blokjes. Ik fruit dan de ui en de knoflook glazig, daar doe ik de tomaten in stukjes bij en vandaag ook de pompoen in blokjes. Als alles gaar is, zet ik er de blender in en is het een dikke saus. Ik maakte de saus af met  Italiaanse kruiden, Keltisch zeezout en peper uit de molen. In een aparte pan rulde ik een restje gehakt en voegde een bakje champignons in parten en een grote gele paprika in stukjes toe. Eenmaal gaar ging dat bij de saus. Ik bracht nog wat extra smaak aan de saus met blokjes salamiworst. Mmm. Volkoren ellenboogjes macaroni erbij en smullen maar.




Je snapt toch niet, dat er nog iemand is, die die saaie, vieze, zoute zakjes en pakjes vol e-nummers gebruikt? Nergens voor nodig!

Vanavond kookte ik na de koffie nog een pan mandarijnenjam en haalde een kilo of twee sperzieboontjes af. Het was een fijne dag en ik ben voldaan door de extra klus. Die kan niemand me meer af pakken, ook al zou er de hele week niets meer van extra klussen komen.

Nog twee plaatsen...




Vanwege afzeggingen zijn er op de workshop
 "Bak je eigen brood" 
van DV Donderdag 19 april 
nog twee plaatsen beschikbaar.
 Aanmelden kan op: 

Allerminst saai en een bonus op de koop toe

Mijn week was vorige week allerminst saai :-).

Het begon op maandag met de regelmatig terugkerende administratie-klus. Dat is werk, waar ik niet van hou en ik heb de neiging om dat voor me uit te schuiven. Daarom had ik bedacht, om die koe maar meteen op maandagochtend bij de horens te vatten.
Twintig jaar geleden (of misschien zelfs wel langer) hoorde je van het papierloze tijdperk, wat er aan zat te komen. Nou, dat is tot op heden een sprookje. Wát een papierwinkel heb je toch! En dan komt er hier al een pak minder binnen, sinds ik een paar jaar geleden een sticker op de brievenbus deed, waardoor ik in elk geval de ongeadresseerde reclame misloop. Maar toch...

Na een ochtend hard werken had ik een enorme stapel papier, die naar de papiercontainer mocht:


Het was zóveel, dat er gewoon een lege plek in mijn kast door ontstond :-).


´s Avonds hadden we het afscheidsavondje van Hans.

Dinsdag had ik het druk met het voorbereiden van de workshop ¨Bak je eigen brood¨ en ging ik onverwachts mee naar Schiphol om Hans uit te zwaaien.

Woensdag was de workshop en leerden 10 dames, hoe ze heel gemakkelijk zelf de allerlekkerste broden kunnen bakken.

Donderdag ging ik met Maria naar de psycholoog, de diëtist en de kinderarts en waren we daarmee een dikke middag onder de pannen. ´s Avonds brachten Willem en ik een bezoekje aan Willem z´n vader.

Vrijdag had ik het druk met het inpakken van de laatste 100 zakjes kruiden voor de markt van zaterdag.


En zaterdag was de markt t.b.v. de Schutse. Samen met Maaike en Maria stond ik de hele dag achter m´n kraampje met kruiden en zeep. Henk heeft zo´n beetje de hele dag op de markt rondgezworven. Hij had het prima naar z´n zin :-). En ook Willem pendelde steeds tussen huis en markt heen-en-weer. Hij is er eerst met zijn moeder wezen koffie drinken en tussen de middag was het geen vraag waar hij zou lunchen ;-). Er was een flink aanbod aan lekkers. Dat kwam dus helemaal goed.







Het was een erg gezellige dag met een prachtige opbrengst voor het goede doel. Er is netto maar liefst 55.000 euro opgehaald!

Tussen de bedrijven door moest er toch ook nog een gezin en een webshop gerund worden. Ik karnde boter







kookte elke dag een warme maaltijd, bakte brood, deed de was en de strijk, ruimde op, sopte toiletten, schuurde het gasstel, trok onkruid uit de tuin, nam stof af, slingerde de stofzuiger door het huis, enzovoorts enzovoorts. En elke dag maakte ik postpakketjes klaar voor de workshop en deed tegen 17.00 uur mijn ritje naar het postkantoor. Gewoon alles wat er langs kwam dus. Afwisseling genoeg en ik heb geen moment naar werk hoeven te zoeken :-).

Maar was is nu die bonus, die we op de koop toe kregen?

Dat is een heel verhaal. Ha, ha, echt iets raars.
Weet je nog, dat we vorig jaar ´ineens´ jonge cavia´s hadden? We dachten dat we twee vrouwtjes-cavia´s hadden, maar dat bleken een mannetje en vrouwtje te zijn. Afijn. We hadden naast die twee cavia´s, óók twee konijnen. Die kreeg Maria vorig jaar, nadat het konijn wat ze al jááááren had, was doodgebeten door de hond van de buren. D´r nichtje vond dat zó zielig voor Maria, dat ze met twee schattige, jonge konijntjes aankwam. Gekocht op een boerderij in de buurt en zèlf uitgekozen. Het waren twee zusjes....
Stiekem hoopte Maria, dat bij haar hetzelfde ´wonder´ zou geschieden als bij de cavia´s van Maaike :-). Maar nee, dat gebeurde natuurlijk niet. Zoiets gebeurt maar één keer. Toch? ......

Niet dus!!

Al een jaar lang zagen we, dat de konijnen elkaar soms besprongen. Maar we besteedden er geen aandacht aan. De ene keer besprong de één de ander en een andere keer de ander de één. Dat moest dus vals alarm zijn. Het waren tenslotte zusjes. Nu met het voorjaar dachten we, dat ze de lente in de kop hadden, want het gebeurde toch wel heel vaak...
En toen we zaterdagochtend vroeg naar de markt gingen en de meiden eerst hun dieren verzorgden, zei Maaike: ¨Moet je kijken hoe gek! Die beesten hebben gewoon een compleet nest gebouwd!¨ Er lag een hele berg donshaar in het nachthok. Gekke beesten. Nu gingen ze nog een nest bouwen ook....

´s Middags, toen het niet meer zo druk was op de markt, had ik Maria naar huis gestuurd. De dag was lang genoeg voor haar geweest en Maaike en ik konden het verder prima samen aan. Maria zou eerst nog even een boodschapje doen en daarna naar huis fietsen.
Een poosje later kwam er een telefoontje. Maria. Ze had een bibberstemmetje van emotie: ze had nog maar even naar haar konijnen gekeken en had ineens wat zien bewegen in dat nest. HẼ??????

En ja hoor....als bonus op de al allerminst saaie week, hebben we ook nog zomaar een nest jonge konijnen!!!

Toen we aan het einde van de middag thuis kwamen van de markt, was natuurlijk de eerste gang naar het konijnenhok. Maria had inmiddels snel van alles over jonge konijnen gelezen. We mochten het nestje niet verstoren, maar ze moest wel één keer alle jonge konijntjes controleren op afwijkingen en ook kijken of er geen dode konijntjes of geboorteafval in het nest lag. Dat zouden we ´s avonds doen. Iets anders had nu even voorrang: de ram moest ONMIDDELLIJK bij de moeder vandaan, want die kan ná de geboorte van de jonkies METEEN weer zwanger worden. Dat is iets wat we uiteraard niet willen. Maar waar laat je zomaar een konijn? We speurden op Marktplaats voor een hok in de buurt, reageerden op een paar advertenties en keken ook nog even op FB. Ik kreeg het idee, om op mijn FB-pagina een oproepje te doen. Dat werkte. Een uurtje later werd ik al gebeld door een vriendin van Maaike. Zij had mijn oproepje gelezen en ze hadden daar nog wel een leeg konijnenhok staan, wat we zó konden ophalen. Super!

Na het eten reden Maaike en Maria naar Oud-Alblas om het hok op te halen en de ram werd in zijn nieuwe onderkomen geïnstalleerd. Hopelijk is er nog niets gebeurd ;-).

Daarna kwam Maria´s vriendin (van wie ze de vermeende konijnenzusjes heeft gekregen) en gingen we het nestje inspecteren. Vijf kinderkonijntjes zijn er maar liefst!! Hoewel lelijk, kaal en blind, waren ze natuurlijk tegelijk heel vertederend!


Vier van de vijf


Hoe het verder moet? Eerst moet zo snel mogelijk het grote konijnenhok afgemaakt worden. Daar moet nog gaas in en het moet geverfd worden. Moeder en kinderen kunnen dan daar naartoe verhuizen. En dan moeten we over een paar weekjes de beestjes maar zien te verkopen. Want zéven konijnen? Dat gaat écht niet. Zeker niet, als we ze niet gescheiden kunnen houden.

Wat ik alleen zo raar vind aan het hele verhaal? Dat die konijnen´zusjes´ er dan toch een jaar over gedaan hebben om jonkies te krijgen. Dat strookt toch helemaal niet met die beroemde konijnenfokkerij. En dat heeft ervoor gezorgd, dat wij geen argwaan kregen en niet voor de zekerheid nog eens goed het geslacht hebben gecontroleerd. Nou ja. Erg is het niet. Maria is er zielsgelukkig mee. Zelf zegt ze ervan, dat haar droom is uitgekomen :-). Ha, ha!

Misschien nog even leuk, voor wie geen FB heeft en Hans daar niet kan volgen: zaterdagavond postte Hans nog weer een nieuw berichtje. Hij heeft het prima naar zijn zin, daar in Malawi!

Hans naar Malawi heeft een nieuwe foto toegevoegd.

En zo kwam er een einde aan een zeer afwisselend weekje. Wat zal de komende brengen?